Ginnum  

Elk jaar werk ik in de zomer een week in het 12e eeuwse kerkje in Ginnum, Friesland.  Binnen is er de witte ruimte voor mijn atelier.  Het buiten is hier zo anders, dan in mijn leef omgeving:  de wolkenhemel, de wind, geur van grassen, het wad… deze weldadige stilte plek is een broedplaats van ideeën geworden, veel opkomende projecten vinden hier hun eerste vorm. In één van de zomers kwam er een dichter op bezoek, hij maakte van deze ontmoeting een gedicht, waarin ik me niet herkende. Zo maakte ik onderstaand contra gedicht.

Ginnum
Niet in religieuze attributen
Niets is in gouden relieken gebonden
geen geur meer van wierook,
maar van koude steen

alleen de witte stilte is gevonden

Eeuwenlang is hier gebeden, gestreden, gevochten
een begraven ridder in het koor
nagelaten woorden over doden…

een Maltezer kruis vertelt:
God is het begin en het einde
een turkse knoop
een onbekende monnik raakt verstrikt in zijn tekening
kleur van  de aarde
licht door de ramen
kleur van de hemel

Dit loflied zonder woorden
is een lied zonder klank
alleen het suizen van de stilte
en het tikken van de klok

Ik doe de kerkdeur open
het licht stroomt naar binnen
de wind vervult de ruimte

Tijd geeft ritme aan het heden
voelbaar zijn hier de eeuwenoude gebeden
de wind draagt ze mee in haar vlucht
het verdriet wat is geleden, de zonden beleden
in  elke windvlaag verfrist de Geest zijn kinderen
het zonlicht breekt door na de regen

Ik ben is hier

© 2014  Annewil Jansen